نا مه ای به خواهرم
 
نويسندگان

سلام

نیمدونم از کجا شروع کنم

شاید بهتر باشه جریان مسافرتمون رو از قبل از تحویل سال جدید براتون بنویسم

عارضم که

چند روز مونده به سال تحویل بین اعضای خانواده

                                                           این بحث بود که چه روزی حرکت کنیم سوال

خوب من و همسرم دوست داشتیم هنگام تحویل سال نو

                                                                          تو خونه خودمون باشیم

ولی بچه ها (دخترم و پسرم) می گفتن زودتر بریم

                            ما هم با نظر بچه ها موافقت کردیم  لبخند

                                            ولی یه سری اتفاقاتی افتاد که مجبور شدیم بمونیمناراحت

از اونطرف مادرم و خانواده همسری پشت سر هم زنگ میزدن

                                                                              که چرا حرکت نکردید؟

ما هم با شرمندگی  خجالت  می گفتیم که دوست داریم سال نو رو

                                                                            تو خونه خودمون باشیم

(خوب هر پدر ومادری دوست دارند بچه هاشون

                                                     هنگام تحویل سال جدید کنارشون باشند)

وقتی تصمیم قطعی گرفتیم که بمونیم

                                 تازه یادمون اومد که وسایل سفره هفت سین رو نخریدیم

بخاطر همین بچه ها مجبور شدن روز شنبه برن دنبال خرید وسایل سفره

                                                       و البته آخرین خرید های عید شونو انجام بدن

سفره پهن شد

               ویکی یکی از سین ها داخل سفره گذاشته شد

                                                                      ومن یه حالت عجیبی داشتم

نزدیکیهای تحویل سال جدید بچه های لباس های نوی

                                     خودشونو پوشیدن و اومدن کنار سفره هفت سین نشستن

البته سفره بدون سمنو نیشخند

 

منم اون لحظه زیارت عاشورا می خوندم

                                                 و همسرم هم دعای توسل می خوند

یه حالت معنوی خوبی داشتم

                                   اگه بچه ها نبودند حتما اشکم سرازیر میشد

البته  بیاد همه شما بودم

تک تک دوستان وبلاگیمو که مثل برادر و خواهرهای خودم هستند

                                                                                     رو بذهنم می آوردم

وخیلی دقت میکردم کسی رو از قلم نندازم لبخند

                                            وچند ثانیه مونده به تحویل سال

                                                              دعای یا مقلب القلوب و الابصار

                                                                           .......................................

 

رو خوندیم و وارد سال جدید شدیم

بعدش

        با بچه ها روبوسی کردیم ماچ و عیدی شونو  دادم

                                  و جای شما خالی شام رو هم مثل همه شما

                                                                          سبزی پلو با ماهی داشتیم  لبخند

واقعا شب خوب و بیاد ماندنی برای من و خانواه ام شد

 

----------------------------------------------------

شب  بعدشم حرکت کردیم بسمت شمال

                                                   و تا روز ١٢ فروردین شمال بودیم

البته از همون اوائل ورودمون مهمانی رفتنها هم شروع شد

                                                         اول از همه هم خاله کوچیکه دعوتمون کرد

 

 

خوب بعد از مدتها برادرها و خواهرها و پسر خاله ها و ..............همراه با خانوده هاشون

 دور هم جمع میشدیم

                         و کلی حرف برای زدن  لبخند

بعد نوبت داداش کوچیکه شد

و.........................

خلاصه تا اواخر تعطیلات هم در دعوت فامیل بودیم

----------------------------------------------------

در این مدت من بازم مثل همیشه عشق مادرم به فرزندانش

                                                                         رو با تمام وجود احساس کردم

 با اون حالیکه دکتر بهش اجازه حرکت نداده

                                 ولی بعشق بچه هاش بلند میشد و بعضی کارها رو انجام میداد

 

(خدای مهربان    ترو بخاطر همه نعمتهای خوبت، خصوصا خلق موجودی

                                                                                بنام مادر ستایش می کنم)

از نکات قابل توجه این بود که روز ها معمولا همه دور هم جمع بودیم

                                                                                      ولی وقتی شب میشد

و هنگام خوابیدن، برای خودش مکافاتی بود

                       ترافیک شدیدجمعیت و اتاقهائیکه جوابگو خیل مشتاقان خواب نبود نیشخند

اما با مهربانی و کمی گذشت خدا رو شکر امسال هم بخیر و خوشی گذشت

 

----------------------------------------------------

----------------------------------------------------

 

 

 

[ ۱۳۸٩/۱/۱٥ ] [ ٤:٥٢ ‎ب.ظ ] [ بهمن ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

خدا دوست داشتن خالصانه خواهرم را در دلم قرار داده ومن هم فقط برای او می نویسم.
صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
امکانات وب
.